تقدیر

باید تو رو پیدا کنم، شاید هنوز هم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی‌تقصیر نیست
با این که بی‌تاب منی، بازم منو خط می‌زنی
باید تو رو پیدا کنم، تو با خودت هم دشمنی

کی با یه جمله مثل من می‌تونه آرومت کنه
اون لحظه‌های آخر از رفتن پشیمونت کنه
دلگیرم از این شهر سرد، این کوچه‌های بی‌عبور
وقتی به من فکر می‌کنی حس می‌کنم از راه دور

آخر یه شب این گریه‌ها سوی چشامو می‌بره
عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می‌پره
باید تو رو پیدا کنم، هر روز تنهاتر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی
محکم بگیرم دستتو، احساسمو باور کنی
پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی
محکم بگیرم دستتو، احساسمو باور کنی

باید تو رو پیدا کنم، شاید هنوز هم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی‌تقصیر نیست
باید تو رو پیدا کنم، هر روز تنهاتر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی