تکیه‌گاه

سرت بذار رو شونه‌هام خوابت بگیره
بذار تا آروم دل بی‌تابت بگیره
بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره
حتی من از شنیدنش گریه‌م می‌گیره
گریه‌م می‌گیره

بذار رو سینم سرت، چشمای خیس ترت
بذار تا سیر نگات کنم، بو بکشم پیرهنت
بغل کن بچسب بهم، بکش دوباره دست بهم
جز تو کسی را ندارم، نزدیک‌تر از نفس بهم

سرت بذار رو شونه‌هام خوابت بگیره
بذار تا آروم دل بی‌تابت بگیره
بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره
حتی من از شنیدنش گریه‌م می‌گیره

وقتی چشات خوابش میاد، آدم غماش یادش میاد
یه حالتی تو چشمات که عشق خودش باهاش میاد
وقتی چشات خوابش میاد، آدم غماش یادش میاد
یه حالتی تو چشمات که عشق خودش باهاش میاد

سرت بذار رو شونه‌هام خوابت بگیره
بذار تا آروم دل بی‌تابت بگیره
بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره
حتی من از شنیدنش گریه‌م می‌گیره